خدايا!
چنين مباد كه در بهار٬ طبيعت بي جان٬جامه نو بپوشد وما مدعيان جان٬همچنان در رفتار كهته خويش بمانيم.
خداوندا!
دراين برهوت عاطفه هر كه را تتمه دلي براي مهر ورزيدن هست گرامي بدار وسرش را به سنگ جفا آشنا مكن.
خداوندا!
معاني از واژه ها دور افتاده اند و واژه ها معاني واژگون يافته اند.معاني را به واژگان بازگردان!
خدايا!
به دلهاي پروانه وش شمعي شايسته عنايت كن كه در پاي هركرم شب تابي فرو نيايندو پيش چشم هر كور سويي جان نسپارند.
خداوندا!
آن چنان غريق درياي غربتمان مكن كه به سمت هر خاشاك عاطفه اي دست نياز دراز كنيم.پناه بر تو از تنهايي وغربت و بي كسي.
خدايا!
خواستهايمان را دگرگون كن!
+ نوشته شده توسط 001 در چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388 و ساعت
11:37 |
